منشأ رنگ لاکی

ریشه این واژه به ماده‌ای طبیعی به نام لاک برمی‌گردد.

در هند، حشره‌ای کوچک به نام Kerria lacca روی شاخه بعضی درختان زندگی می‌کند. این حشره با تغذیه از شیره درخت، ماده‌ای صمغی ترشح می‌کند که به مرور دور بدنش را می‌پوشاند و لایه‌ای سخت روی شاخه‌ها تشکیل می‌دهد.

پس از جمع‌آوری این شاخه‌ها، پوشش صمغی از آن‌ها جدا می‌شد. این ماده که لاک نام داشت، علاوه بر صمغ، مقدار کمی رنگدانه قرمز نیز در خود داشت. با فرآوری آن، رنگ قرمز استخراج می‌شد و در رنگرزی پارچه و الیاف به کار می‌رفت.

واژه «لاک» از واژه هندی Laksha گرفته شده و به معنای «صد هزار» است؛ اشاره‌ای به تعداد بسیار زیاد حشره‌هایی که برای تولید این ماده لازم بودند.

با گذشت زمان، نام «لاک» وارد زبان فارسی شد و به تدریج برای توصیف طیف قرمز تیره و عمیقی که از این رنگدانه به دست می‌آمد، از اصطلاح رنگ لاکی استفاده شد.

با این حال، بیشتر فرش‌ها و گلیم‌های ایرانی با روناس رنگرزی می‌شدند و نه با لاک هندی. با این وجود، واژه «لاکی» همچنان برای توصیف این طیف رنگ در زبان فارسی باقی مانده است.